Dyrektor Neurosequential Network© oraz profesorem (adiunktem) na wydziałach psychiatrii i nauk behawioralnych w Feinberg School of Medicine na Northwestern University w Chicago oraz School of Allied Health, College of Science, Health and Engineering, La Trobe University, Melbourne, Victoria Australia. Przez ostatnie trzydzieści lat dr Perry był aktywnym nauczycielem, klinicystą i badaczem w dziedzinie zdrowia psychicznego dzieci i nauk neurobiologicznych zajmując różne stanowiska akademickie. Jego praca nad wpływem wykorzystywania, zaniedbywania i traumy na rozwijający się mózg wpłynęła na praktykę kliniczną, programy i politykę na całym świecie. Dr Bruce Perry jest autorem, wraz z Maią Szalavitz, bestsellerowej książki "O chłopcu wychowywanym jak pies", opartej na jego pracy z maltretowanymi dziećmi oraz Born For Love: Why Empathy is Essential and Endangered. Najnowsza książka „Co ci się przydarzyło”? Rozmowa o traumie, rezyliencji i zdrowiu (2021), której współautorem jest Oprah Winfrey, jest bestsellerem nr 1 New York Timesa. Dr Bruce Perry pracował na wydziale Farmakologii i Psychiatrii na University of Chicago School of Medicine od 1988 do 1991 roku. Od 1992 do 2001 roku pełnił funkcję Trammell Research Professor of Child Psychiatry w Baylor College of Medicine w Houston w Teksasie. W tym czasie dr Bruce Perry był również szefem psychiatrii w Texas Children's Hospital i wiceprezesem ds. badań w ramach Wydziału Psychiatrii. W latach 2001-2003 dr Perry pełnił funkcję dyrektora medycznego ds. programów w zakresie zdrowia psychicznego dzieci w Radzie Zdrowia Psychicznego Alberty. Nadal konsultuje się z rządem Alberty w sprawach dzieci i jest członkiem założycielem Premier’s Council of Alberta’s Promise. Dr Bruce Perry prowadził zarówno podstawowe badania neurobiologiczne, jak i kliniczne. Jego badania neurobiologiczne dotyczyły wpływu prenatalnej ekspozycji na leki na rozwój mózgu, neurobiologii zaburzeń neuropsychiatrycznych u ludzi, neurofizjologii traumatycznych wydarzeń życiowych oraz podstawowych mechanizmów związanych z rozwojem receptorów neuroprzekaźników w mózgu. Jego badania kliniczne i praktyka koncentrowały się na dzieciach wysokiego ryzyka. Praca ta dotyczyła poznawczych, behawioralnych, emocjonalnych, społecznych i fizjologicznych skutków zaniedbania i traumy u dzieci, młodzieży i dorosłych. Praca ta odegrała kluczową rolę w opisie tego, jak doświadczenia z dzieciństwa, w tym zaniedbanie i stres traumatyczny, zmieniają biologię mózgu - a tym samym zdrowie dziecka. Jego badania kliniczne w ciągu ostatnich dwudziestu lat koncentrowały się na integracji nowych zasad neuronauki rozwojowej z praktyką kliniczną. Praca ta zaowocowała opracowaniem innowacyjnych praktyk klinicznych i programów pracy z dziećmi maltretowanymi i straumatyzowanymi, w tym przede wszystkim Neurosequential Model©, wrażliwego na rozwój, opartego na neurobiologii podejścia do pracy klinicznej (NMT), edukacji (NME) i opieki (NMC). To podejście do rozwiązywania problemów klinicznych zostało włączone do programów kilkudziesięciu dużych organizacji publicznych i non-profit służących zagrożonym dzieciom i ich rodzinom. Jego doświadczenie jako klinicysty i badacza w pracy z dziećmi po traumie sprawiło, że wiele agencji społecznych i rządowych konsultowało się z nim po głośnych incydentach z udziałem straumatyzowanych dzieci i młodzieży, takich jak oblężenie oddziału Davidian w Waco (1993), zamach bombowy w Oklahoma City (1995), strzelanina w szkole Columbine (1999), ataki terrorystyczne z 11 września (2001), huragan Katrina (2005), poligamistyczna sekta FLDS (2008), trzęsienie ziemi na Haiti (2010), tsunami w Japonii Tohoku (2011), strzelanina w szkole Sandy Hook Elementary (2012) oraz dziki ogień w Camp w Kalifornii (2018) wśród wielu innych. Dr Bruce Perry opublikował ponad 500 artykułów w czasopismach, rozdziałów książek i postępowań naukowych i jest laureatem licznych nagród i wyróżnień zawodowych, w tym T. Berry Brazelton Infant Mental Health Advocacy Award, Award for Leadership in Public Child Welfare, Alberta Centennial Medal i 2014 Kohl Education Prize. Służy w zarządzie wielu organizacji, w tym Prevent Child Abuse America i Ana Grace Project. Wykładał na temat maltretowania dzieci, zdrowia psychicznego dzieci, neurorozwoju i przemocy wśród młodzieży w różnych miejscach, w tym w organach decyzyjnych, takich jak White House Summit on Violence, California Assembly i U.S. House Committee on Education oraz SXSW. Dr Bruce Perry występował w wielu mediach, w tym w 60 Minutes, National Public Radio, The Today Show, Good Morning America, Nightline, CNN, MSNBC, NBC, ABC i CBS News, Oprah Winfrey Show, Oprah's Super Soul. Jego praca była przedstawiana w filmach dokumentalnych produkowanych przez Dateline NBC, 20/20, BBC, Nightline, CBC, PBS, jak również w międzynarodowych filmach dokumentalnych. Wiele mediów drukowanych podkreśliło kliniczne i badawcze działania dr Bruca Perry'ego, w tym nagrodzoną Pulitzerem serię w Chicago Tribune, The Sun Magazine, US News and World Report, Time, Newsweek, Forbes ASAP, Washington Post, New York Times i Rolling Stone.

Dr Bruce Perry, urodził się w Bismarck w Północnej Dakocie, był studentem Uniwersytetu Stanforda i Amherst College. Uczęszczał do szkoły medycznej i magisterskiej na Northwestern University, otrzymując zarówno tytuł M.D. jak i Ph.D. Dr Bruce Perry ukończył rezydenturę w zakresie psychiatrii ogólnej na Uniwersytecie Yale School of Medicine oraz stypendium w zakresie psychiatrii dzieci i młodzieży na Uniwersytecie w Chicago.

Psycholog, pedagog. Ukończyła Uniwersytet Warszawski i Szkołę Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie. Jest doktorem nauk społecznych w zakresie Psychologii Klinicznej. Pracę doktorską obroniła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu — promotor prof. Elżbieta Hornowska.

Absolwentka studiów podyplomowych "Diagnoza i terapia neuropsychologiczna" UMCS Lublin. Obecnie prowadzi na tym kierunku moduł z diagnozy neuropsychologicznej dziecka.

Trener Polskiego Towarzystwa Psychologicznego II stopnia licencja nr 195. Certyfikowany specjalista ds. przemocy.  Specjalizuje się w pracy z dziećmi dotkniętymi traumą po katastrofach. Jest autorką poradnika w zakresie pracy z traumą dziecięcą wydanego przez Polsko-Amerykańską Fundację Wolności w roku 2001. Prowadzi terapię traumy z wykorzystaniem terapii EMDR. Specjalizuje się w zakresie neurorozwoju i neurostymulacji dzieci — opracowała w tym obszarze kwestionariusz do badania dzieci i niemowląt BND. Jest diagnostą w zakresie stosowania skali NBAS — skala do oceny noworodków T. Brazeltona.

Za swoją pracę była wielokrotnie nagradzana: nagroda Ministra Pracy i Polityki Socjalnej za osiągnięcia w zakresie pomocy społecznej (1996 r.), nagroda Ministra Zdrowia "Zasłużony dla Służby Zdrowia"  za badania nad diagnostyką FAS w Polsce (2008 r.). Badania prowadzone wspólnie z prof. Andrzejem Urbanikiem, lekarzem radiologiem CM UJ w Krakowie.

Ukończyła socjologię na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego oraz szkołę terapii traumy Petera Levina – Somatic Experiencing. Zainteresowania zawodowe koncentruje wokół długofalowych skutków traumy, które zgłębiała również w ramach badań naukowych prowadzonych na Uniwersytecie Genewskim i w Światowej Organizacji Zdrowia w Szwajcarii. Jej prace dotyczyły funkcjonowania osób uzależnionych od alkoholu na rynku pracy. W tym obszarze odbywała także staże w Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie oraz w Londynie.

Od kilku lat rozwija i popularyzuje wiedzę na temat traumy wczesnodziecięcej w oparciu o Neurosekwencyjny Model Terapii Traumy dr. Bruce’a Perry’ego, współpracując bezpośrednio z jego twórcą. Ukończyła również Phase I Certification in the Neurosequential Model of Therapeutics© w ramach The Neurosequential Network. Prowadzi praktykę kliniczną w zakresie leczenia traumy, pracując z dorosłymi i młodzieżą.

Prowadzi też grupy terapeutyczne dla dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem traumy relacyjnej. Wspiera rodziny adopcyjne i zastępcze, a po wybuchu wojny w Ukrainie zaangażowała się w pomoc dzieciom – uchodźcom. W obszarze terapii traumy współpracuje z ośrodkami adopcyjnymi w Polsce, a także z PCPR i organizacjami pozarządowymi. Jest współzałożycielką Polskiego Instytutu Traumy.

Dyrektor Neurosequential Network© oraz profesorem (adiunktem) na wydziałach psychiatrii i nauk behawioralnych w Feinberg School of Medicine na Northwestern University w Chicago oraz School of Allied Health, College of Science, Health and Engineering, La Trobe University, Melbourne, Victoria Australia. Przez ostatnie trzydzieści lat dr Perry był aktywnym nauczycielem, klinicystą i badaczem w dziedzinie zdrowia psychicznego dzieci i nauk neurobiologicznych zajmując różne stanowiska akademickie. Jego praca nad wpływem wykorzystywania, zaniedbywania i traumy na rozwijający się mózg wpłynęła na praktykę kliniczną, programy i politykę na całym świecie. Dr Bruce Perry jest autorem, wraz z Maią Szalavitz, bestsellerowej książki "O chłopcu wychowywanym jak pies", opartej na jego pracy z maltretowanymi dziećmi oraz Born For Love: Why Empathy is Essential and Endangered. Najnowsza książka „Co ci się przydarzyło”? Rozmowa o traumie, rezyliencji i zdrowiu (2021), której współautorem jest Oprah Winfrey, jest bestsellerem nr 1 New York Timesa. Dr Bruce Perry pracował na wydziale Farmakologii i Psychiatrii na University of Chicago School of Medicine od 1988 do 1991 roku. Od 1992 do 2001 roku pełnił funkcję Trammell Research Professor of Child Psychiatry w Baylor College of Medicine w Houston w Teksasie. W tym czasie dr Bruce Perry był również szefem psychiatrii w Texas Children's Hospital i wiceprezesem ds. badań w ramach Wydziału Psychiatrii. W latach 2001-2003 dr Perry pełnił funkcję dyrektora medycznego ds. programów w zakresie zdrowia psychicznego dzieci w Radzie Zdrowia Psychicznego Alberty. Nadal konsultuje się z rządem Alberty w sprawach dzieci i jest członkiem założycielem Premier’s Council of Alberta’s Promise. Dr Bruce Perry prowadził zarówno podstawowe badania neurobiologiczne, jak i kliniczne. Jego badania neurobiologiczne dotyczyły wpływu prenatalnej ekspozycji na leki na rozwój mózgu, neurobiologii zaburzeń neuropsychiatrycznych u ludzi, neurofizjologii traumatycznych wydarzeń życiowych oraz podstawowych mechanizmów związanych z rozwojem receptorów neuroprzekaźników w mózgu. Jego badania kliniczne i praktyka koncentrowały się na dzieciach wysokiego ryzyka. Praca ta dotyczyła poznawczych, behawioralnych, emocjonalnych, społecznych i fizjologicznych skutków zaniedbania i traumy u dzieci, młodzieży i dorosłych. Praca ta odegrała kluczową rolę w opisie tego, jak doświadczenia z dzieciństwa, w tym zaniedbanie i stres traumatyczny, zmieniają biologię mózgu - a tym samym zdrowie dziecka. Jego badania kliniczne w ciągu ostatnich dwudziestu lat koncentrowały się na integracji nowych zasad neuronauki rozwojowej z praktyką kliniczną. Praca ta zaowocowała opracowaniem innowacyjnych praktyk klinicznych i programów pracy z dziećmi maltretowanymi i straumatyzowanymi, w tym przede wszystkim Neurosequential Model©, wrażliwego na rozwój, opartego na neurobiologii podejścia do pracy klinicznej (NMT), edukacji (NME) i opieki (NMC). To podejście do rozwiązywania problemów klinicznych zostało włączone do programów kilkudziesięciu dużych organizacji publicznych i non-profit służących zagrożonym dzieciom i ich rodzinom. Jego doświadczenie jako klinicysty i badacza w pracy z dziećmi po traumie sprawiło, że wiele agencji społecznych i rządowych konsultowało się z nim po głośnych incydentach z udziałem straumatyzowanych dzieci i młodzieży, takich jak oblężenie oddziału Davidian w Waco (1993), zamach bombowy w Oklahoma City (1995), strzelanina w szkole Columbine (1999), ataki terrorystyczne z 11 września (2001), huragan Katrina (2005), poligamistyczna sekta FLDS (2008), trzęsienie ziemi na Haiti (2010), tsunami w Japonii Tohoku (2011), strzelanina w szkole Sandy Hook Elementary (2012) oraz dziki ogień w Camp w Kalifornii (2018) wśród wielu innych. Dr Bruce Perry opublikował ponad 500 artykułów w czasopismach, rozdziałów książek i postępowań naukowych i jest laureatem licznych nagród i wyróżnień zawodowych, w tym T. Berry Brazelton Infant Mental Health Advocacy Award, Award for Leadership in Public Child Welfare, Alberta Centennial Medal i 2014 Kohl Education Prize. Służy w zarządzie wielu organizacji, w tym Prevent Child Abuse America i Ana Grace Project. Wykładał na temat maltretowania dzieci, zdrowia psychicznego dzieci, neurorozwoju i przemocy wśród młodzieży w różnych miejscach, w tym w organach decyzyjnych, takich jak White House Summit on Violence, California Assembly i U.S. House Committee on Education oraz SXSW. Dr Bruce Perry występował w wielu mediach, w tym w 60 Minutes, National Public Radio, The Today Show, Good Morning America, Nightline, CNN, MSNBC, NBC, ABC i CBS News, Oprah Winfrey Show, Oprah's Super Soul. Jego praca była przedstawiana w filmach dokumentalnych produkowanych przez Dateline NBC, 20/20, BBC, Nightline, CBC, PBS, jak również w międzynarodowych filmach dokumentalnych. Wiele mediów drukowanych podkreśliło kliniczne i badawcze działania dr Bruca Perry'ego, w tym nagrodzoną Pulitzerem serię w Chicago Tribune, The Sun Magazine, US News and World Report, Time, Newsweek, Forbes ASAP, Washington Post, New York Times i Rolling Stone.

Dr Bruce Perry, urodził się w Bismarck w Północnej Dakocie, był studentem Uniwersytetu Stanforda i Amherst College. Uczęszczał do szkoły medycznej i magisterskiej na Northwestern University, otrzymując zarówno tytuł M.D. jak i Ph.D. Dr Bruce Perry ukończył rezydenturę w zakresie psychiatrii ogólnej na Uniwersytecie Yale School of Medicine oraz stypendium w zakresie psychiatrii dzieci i młodzieży na Uniwersytecie w Chicago.

Psycholog, pedagog. Ukończyła Uniwersytet Warszawski i Szkołę Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie. Jest doktorem nauk społecznych w zakresie Psychologii Klinicznej. Pracę doktorską obroniła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu — promotor prof. Elżbieta Hornowska.

Absolwentka studiów podyplomowych "Diagnoza i terapia neuropsychologiczna" UMCS Lublin. Obecnie prowadzi na tym kierunku moduł z diagnozy neuropsychologicznej dziecka.

Trener Polskiego Towarzystwa Psychologicznego II stopnia licencja nr 195. Certyfikowany specjalista ds. przemocy.  Specjalizuje się w pracy z dziećmi dotkniętymi traumą po katastrofach. Jest autorką poradnika w zakresie pracy z traumą dziecięcą wydanego przez Polsko-Amerykańską Fundację Wolności w roku 2001. Prowadzi terapię traumy z wykorzystaniem terapii EMDR. Specjalizuje się w zakresie neurorozwoju i neurostymulacji dzieci — opracowała w tym obszarze kwestionariusz do badania dzieci i niemowląt BND. Jest diagnostą w zakresie stosowania skali NBAS — skala do oceny noworodków T. Brazeltona.

Za swoją pracę była wielokrotnie nagradzana: nagroda Ministra Pracy i Polityki Socjalnej za osiągnięcia w zakresie pomocy społecznej (1996 r.), nagroda Ministra Zdrowia "Zasłużony dla Służby Zdrowia"  za badania nad diagnostyką FAS w Polsce (2008 r.). Badania prowadzone wspólnie z prof. Andrzejem Urbanikiem, lekarzem radiologiem CM UJ w Krakowie.

Ukończyła socjologię na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego oraz szkołę terapii traumy Petera Levina – Somatic Experiencing. Zainteresowania zawodowe koncentruje wokół długofalowych skutków traumy, które zgłębiała również w ramach badań naukowych prowadzonych na Uniwersytecie Genewskim i w Światowej Organizacji Zdrowia w Szwajcarii. Jej prace dotyczyły funkcjonowania osób uzależnionych od alkoholu na rynku pracy. W tym obszarze odbywała także staże w Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie oraz w Londynie.

Od kilku lat rozwija i popularyzuje wiedzę na temat traumy wczesnodziecięcej w oparciu o Neurosekwencyjny Model Terapii Traumy dr. Bruce’a Perry’ego, współpracując bezpośrednio z jego twórcą. Ukończyła również Phase I Certification in the Neurosequential Model of Therapeutics© w ramach The Neurosequential Network. Prowadzi praktykę kliniczną w zakresie leczenia traumy, pracując z dorosłymi i młodzieżą.

Prowadzi też grupy terapeutyczne dla dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem traumy relacyjnej. Wspiera rodziny adopcyjne i zastępcze, a po wybuchu wojny w Ukrainie zaangażowała się w pomoc dzieciom – uchodźcom. W obszarze terapii traumy współpracuje z ośrodkami adopcyjnymi w Polsce, a także z PCPR i organizacjami pozarządowymi. Jest współzałożycielką Polskiego Instytutu Traumy.

Dyrektor Neurosequential Network© oraz profesorem (adiunktem) na wydziałach psychiatrii i nauk behawioralnych w Feinberg School of Medicine na Northwestern University w Chicago oraz School of Allied Health, College of Science, Health and Engineering, La Trobe University, Melbourne, Victoria Australia. Przez ostatnie trzydzieści lat dr Perry był aktywnym nauczycielem, klinicystą i badaczem w dziedzinie zdrowia psychicznego dzieci i nauk neurobiologicznych zajmując różne stanowiska akademickie. Jego praca nad wpływem wykorzystywania, zaniedbywania i traumy na rozwijający się mózg wpłynęła na praktykę kliniczną, programy i politykę na całym świecie. Dr Bruce Perry jest autorem, wraz z Maią Szalavitz, bestsellerowej książki "O chłopcu wychowywanym jak pies", opartej na jego pracy z maltretowanymi dziećmi oraz Born For Love: Why Empathy is Essential and Endangered. Najnowsza książka „Co ci się przydarzyło”? Rozmowa o traumie, rezyliencji i zdrowiu (2021), której współautorem jest Oprah Winfrey, jest bestsellerem nr 1 New York Timesa. Dr Bruce Perry pracował na wydziale Farmakologii i Psychiatrii na University of Chicago School of Medicine od 1988 do 1991 roku. Od 1992 do 2001 roku pełnił funkcję Trammell Research Professor of Child Psychiatry w Baylor College of Medicine w Houston w Teksasie. W tym czasie dr Bruce Perry był również szefem psychiatrii w Texas Children's Hospital i wiceprezesem ds. badań w ramach Wydziału Psychiatrii. W latach 2001-2003 dr Perry pełnił funkcję dyrektora medycznego ds. programów w zakresie zdrowia psychicznego dzieci w Radzie Zdrowia Psychicznego Alberty. Nadal konsultuje się z rządem Alberty w sprawach dzieci i jest członkiem założycielem Premier’s Council of Alberta’s Promise. Dr Bruce Perry prowadził zarówno podstawowe badania neurobiologiczne, jak i kliniczne. Jego badania neurobiologiczne dotyczyły wpływu prenatalnej ekspozycji na leki na rozwój mózgu, neurobiologii zaburzeń neuropsychiatrycznych u ludzi, neurofizjologii traumatycznych wydarzeń życiowych oraz podstawowych mechanizmów związanych z rozwojem receptorów neuroprzekaźników w mózgu. Jego badania kliniczne i praktyka koncentrowały się na dzieciach wysokiego ryzyka. Praca ta dotyczyła poznawczych, behawioralnych, emocjonalnych, społecznych i fizjologicznych skutków zaniedbania i traumy u dzieci, młodzieży i dorosłych. Praca ta odegrała kluczową rolę w opisie tego, jak doświadczenia z dzieciństwa, w tym zaniedbanie i stres traumatyczny, zmieniają biologię mózgu - a tym samym zdrowie dziecka. Jego badania kliniczne w ciągu ostatnich dwudziestu lat koncentrowały się na integracji nowych zasad neuronauki rozwojowej z praktyką kliniczną. Praca ta zaowocowała opracowaniem innowacyjnych praktyk klinicznych i programów pracy z dziećmi maltretowanymi i straumatyzowanymi, w tym przede wszystkim Neurosequential Model©, wrażliwego na rozwój, opartego na neurobiologii podejścia do pracy klinicznej (NMT), edukacji (NME) i opieki (NMC). To podejście do rozwiązywania problemów klinicznych zostało włączone do programów kilkudziesięciu dużych organizacji publicznych i non-profit służących zagrożonym dzieciom i ich rodzinom. Jego doświadczenie jako klinicysty i badacza w pracy z dziećmi po traumie sprawiło, że wiele agencji społecznych i rządowych konsultowało się z nim po głośnych incydentach z udziałem straumatyzowanych dzieci i młodzieży, takich jak oblężenie oddziału Davidian w Waco (1993), zamach bombowy w Oklahoma City (1995), strzelanina w szkole Columbine (1999), ataki terrorystyczne z 11 września (2001), huragan Katrina (2005), poligamistyczna sekta FLDS (2008), trzęsienie ziemi na Haiti (2010), tsunami w Japonii Tohoku (2011), strzelanina w szkole Sandy Hook Elementary (2012) oraz dziki ogień w Camp w Kalifornii (2018) wśród wielu innych. Dr Bruce Perry opublikował ponad 500 artykułów w czasopismach, rozdziałów książek i postępowań naukowych i jest laureatem licznych nagród i wyróżnień zawodowych, w tym T. Berry Brazelton Infant Mental Health Advocacy Award, Award for Leadership in Public Child Welfare, Alberta Centennial Medal i 2014 Kohl Education Prize. Służy w zarządzie wielu organizacji, w tym Prevent Child Abuse America i Ana Grace Project. Wykładał na temat maltretowania dzieci, zdrowia psychicznego dzieci, neurorozwoju i przemocy wśród młodzieży w różnych miejscach, w tym w organach decyzyjnych, takich jak White House Summit on Violence, California Assembly i U.S. House Committee on Education oraz SXSW. Dr Bruce Perry występował w wielu mediach, w tym w 60 Minutes, National Public Radio, The Today Show, Good Morning America, Nightline, CNN, MSNBC, NBC, ABC i CBS News, Oprah Winfrey Show, Oprah's Super Soul. Jego praca była przedstawiana w filmach dokumentalnych produkowanych przez Dateline NBC, 20/20, BBC, Nightline, CBC, PBS, jak również w międzynarodowych filmach dokumentalnych. Wiele mediów drukowanych podkreśliło kliniczne i badawcze działania dr Bruca Perry'ego, w tym nagrodzoną Pulitzerem serię w Chicago Tribune, The Sun Magazine, US News and World Report, Time, Newsweek, Forbes ASAP, Washington Post, New York Times i Rolling Stone.

Dr Bruce Perry, urodził się w Bismarck w Północnej Dakocie, był studentem Uniwersytetu Stanforda i Amherst College. Uczęszczał do szkoły medycznej i magisterskiej na Northwestern University, otrzymując zarówno tytuł M.D. jak i Ph.D. Dr Bruce Perry ukończył rezydenturę w zakresie psychiatrii ogólnej na Uniwersytecie Yale School of Medicine oraz stypendium w zakresie psychiatrii dzieci i młodzieży na Uniwersytecie w Chicago.

Psycholog, pedagog. Ukończyła Uniwersytet Warszawski i Szkołę Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie. Jest doktorem nauk społecznych w zakresie Psychologii Klinicznej. Pracę doktorską obroniła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu — promotor prof. Elżbieta Hornowska.

Absolwentka studiów podyplomowych "Diagnoza i terapia neuropsychologiczna" UMCS Lublin. Obecnie prowadzi na tym kierunku moduł z diagnozy neuropsychologicznej dziecka.

Trener Polskiego Towarzystwa Psychologicznego II stopnia licencja nr 195. Certyfikowany specjalista ds. przemocy.  Specjalizuje się w pracy z dziećmi dotkniętymi traumą po katastrofach. Jest autorką poradnika w zakresie pracy z traumą dziecięcą wydanego przez Polsko-Amerykańską Fundację Wolności w roku 2001. Prowadzi terapię traumy z wykorzystaniem terapii EMDR. Specjalizuje się w zakresie neurorozwoju i neurostymulacji dzieci — opracowała w tym obszarze kwestionariusz do badania dzieci i niemowląt BND. Jest diagnostą w zakresie stosowania skali NBAS — skala do oceny noworodków T. Brazeltona.

Za swoją pracę była wielokrotnie nagradzana: nagroda Ministra Pracy i Polityki Socjalnej za osiągnięcia w zakresie pomocy społecznej (1996 r.), nagroda Ministra Zdrowia "Zasłużony dla Służby Zdrowia"  za badania nad diagnostyką FAS w Polsce (2008 r.). Badania prowadzone wspólnie z prof. Andrzejem Urbanikiem, lekarzem radiologiem CM UJ w Krakowie.

Ukończyła socjologię na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego oraz szkołę terapii traumy Petera Levina – Somatic Experiencing. Zainteresowania zawodowe koncentruje wokół długofalowych skutków traumy, które zgłębiała również w ramach badań naukowych prowadzonych na Uniwersytecie Genewskim i w Światowej Organizacji Zdrowia w Szwajcarii. Jej prace dotyczyły funkcjonowania osób uzależnionych od alkoholu na rynku pracy. W tym obszarze odbywała także staże w Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie oraz w Londynie.

Od kilku lat rozwija i popularyzuje wiedzę na temat traumy wczesnodziecięcej w oparciu o Neurosekwencyjny Model Terapii Traumy dr. Bruce’a Perry’ego, współpracując bezpośrednio z jego twórcą. Ukończyła również Phase I Certification in the Neurosequential Model of Therapeutics© w ramach The Neurosequential Network. Prowadzi praktykę kliniczną w zakresie leczenia traumy, pracując z dorosłymi i młodzieżą.

Prowadzi też grupy terapeutyczne dla dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem traumy relacyjnej. Wspiera rodziny adopcyjne i zastępcze, a po wybuchu wojny w Ukrainie zaangażowała się w pomoc dzieciom – uchodźcom. W obszarze terapii traumy współpracuje z ośrodkami adopcyjnymi w Polsce, a także z PCPR i organizacjami pozarządowymi. Jest współzałożycielką Polskiego Instytutu Traumy.

Dyrektor Neurosequential Network© oraz profesorem (adiunktem) na wydziałach psychiatrii i nauk behawioralnych w Feinberg School of Medicine na Northwestern University w Chicago oraz School of Allied Health, College of Science, Health and Engineering, La Trobe University, Melbourne, Victoria Australia. Przez ostatnie trzydzieści lat dr Perry był aktywnym nauczycielem, klinicystą i badaczem w dziedzinie zdrowia psychicznego dzieci i nauk neurobiologicznych zajmując różne stanowiska akademickie. Jego praca nad wpływem wykorzystywania, zaniedbywania i traumy na rozwijający się mózg wpłynęła na praktykę kliniczną, programy i politykę na całym świecie. Dr Bruce Perry jest autorem, wraz z Maią Szalavitz, bestsellerowej książki "O chłopcu wychowywanym jak pies", opartej na jego pracy z maltretowanymi dziećmi oraz Born For Love: Why Empathy is Essential and Endangered. Najnowsza książka „Co ci się przydarzyło”? Rozmowa o traumie, rezyliencji i zdrowiu (2021), której współautorem jest Oprah Winfrey, jest bestsellerem nr 1 New York Timesa. Dr Bruce Perry pracował na wydziale Farmakologii i Psychiatrii na University of Chicago School of Medicine od 1988 do 1991 roku. Od 1992 do 2001 roku pełnił funkcję Trammell Research Professor of Child Psychiatry w Baylor College of Medicine w Houston w Teksasie. W tym czasie dr Bruce Perry był również szefem psychiatrii w Texas Children's Hospital i wiceprezesem ds. badań w ramach Wydziału Psychiatrii. W latach 2001-2003 dr Perry pełnił funkcję dyrektora medycznego ds. programów w zakresie zdrowia psychicznego dzieci w Radzie Zdrowia Psychicznego Alberty. Nadal konsultuje się z rządem Alberty w sprawach dzieci i jest członkiem założycielem Premier’s Council of Alberta’s Promise. Dr Bruce Perry prowadził zarówno podstawowe badania neurobiologiczne, jak i kliniczne. Jego badania neurobiologiczne dotyczyły wpływu prenatalnej ekspozycji na leki na rozwój mózgu, neurobiologii zaburzeń neuropsychiatrycznych u ludzi, neurofizjologii traumatycznych wydarzeń życiowych oraz podstawowych mechanizmów związanych z rozwojem receptorów neuroprzekaźników w mózgu. Jego badania kliniczne i praktyka koncentrowały się na dzieciach wysokiego ryzyka. Praca ta dotyczyła poznawczych, behawioralnych, emocjonalnych, społecznych i fizjologicznych skutków zaniedbania i traumy u dzieci, młodzieży i dorosłych. Praca ta odegrała kluczową rolę w opisie tego, jak doświadczenia z dzieciństwa, w tym zaniedbanie i stres traumatyczny, zmieniają biologię mózgu - a tym samym zdrowie dziecka. Jego badania kliniczne w ciągu ostatnich dwudziestu lat koncentrowały się na integracji nowych zasad neuronauki rozwojowej z praktyką kliniczną. Praca ta zaowocowała opracowaniem innowacyjnych praktyk klinicznych i programów pracy z dziećmi maltretowanymi i straumatyzowanymi, w tym przede wszystkim Neurosequential Model©, wrażliwego na rozwój, opartego na neurobiologii podejścia do pracy klinicznej (NMT), edukacji (NME) i opieki (NMC). To podejście do rozwiązywania problemów klinicznych zostało włączone do programów kilkudziesięciu dużych organizacji publicznych i non-profit służących zagrożonym dzieciom i ich rodzinom. Jego doświadczenie jako klinicysty i badacza w pracy z dziećmi po traumie sprawiło, że wiele agencji społecznych i rządowych konsultowało się z nim po głośnych incydentach z udziałem straumatyzowanych dzieci i młodzieży, takich jak oblężenie oddziału Davidian w Waco (1993), zamach bombowy w Oklahoma City (1995), strzelanina w szkole Columbine (1999), ataki terrorystyczne z 11 września (2001), huragan Katrina (2005), poligamistyczna sekta FLDS (2008), trzęsienie ziemi na Haiti (2010), tsunami w Japonii Tohoku (2011), strzelanina w szkole Sandy Hook Elementary (2012) oraz dziki ogień w Camp w Kalifornii (2018) wśród wielu innych. Dr Bruce Perry opublikował ponad 500 artykułów w czasopismach, rozdziałów książek i postępowań naukowych i jest laureatem licznych nagród i wyróżnień zawodowych, w tym T. Berry Brazelton Infant Mental Health Advocacy Award, Award for Leadership in Public Child Welfare, Alberta Centennial Medal i 2014 Kohl Education Prize. Służy w zarządzie wielu organizacji, w tym Prevent Child Abuse America i Ana Grace Project. Wykładał na temat maltretowania dzieci, zdrowia psychicznego dzieci, neurorozwoju i przemocy wśród młodzieży w różnych miejscach, w tym w organach decyzyjnych, takich jak White House Summit on Violence, California Assembly i U.S. House Committee on Education oraz SXSW. Dr Bruce Perry występował w wielu mediach, w tym w 60 Minutes, National Public Radio, The Today Show, Good Morning America, Nightline, CNN, MSNBC, NBC, ABC i CBS News, Oprah Winfrey Show, Oprah's Super Soul. Jego praca była przedstawiana w filmach dokumentalnych produkowanych przez Dateline NBC, 20/20, BBC, Nightline, CBC, PBS, jak również w międzynarodowych filmach dokumentalnych. Wiele mediów drukowanych podkreśliło kliniczne i badawcze działania dr Bruca Perry'ego, w tym nagrodzoną Pulitzerem serię w Chicago Tribune, The Sun Magazine, US News and World Report, Time, Newsweek, Forbes ASAP, Washington Post, New York Times i Rolling Stone.

Dr Bruce Perry, urodził się w Bismarck w Północnej Dakocie, był studentem Uniwersytetu Stanforda i Amherst College. Uczęszczał do szkoły medycznej i magisterskiej na Northwestern University, otrzymując zarówno tytuł M.D. jak i Ph.D. Dr Bruce Perry ukończył rezydenturę w zakresie psychiatrii ogólnej na Uniwersytecie Yale School of Medicine oraz stypendium w zakresie psychiatrii dzieci i młodzieży na Uniwersytecie w Chicago.

Psycholog, pedagog. Ukończyła Uniwersytet Warszawski i Szkołę Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie. Jest doktorem nauk społecznych w zakresie Psychologii Klinicznej. Pracę doktorską obroniła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu — promotor prof. Elżbieta Hornowska.

Absolwentka studiów podyplomowych "Diagnoza i terapia neuropsychologiczna" UMCS Lublin. Obecnie prowadzi na tym kierunku moduł z diagnozy neuropsychologicznej dziecka.

Trener Polskiego Towarzystwa Psychologicznego II stopnia licencja nr 195. Certyfikowany specjalista ds. przemocy.  Specjalizuje się w pracy z dziećmi dotkniętymi traumą po katastrofach. Jest autorką poradnika w zakresie pracy z traumą dziecięcą wydanego przez Polsko-Amerykańską Fundację Wolności w roku 2001. Prowadzi terapię traumy z wykorzystaniem terapii EMDR. Specjalizuje się w zakresie neurorozwoju i neurostymulacji dzieci — opracowała w tym obszarze kwestionariusz do badania dzieci i niemowląt BND. Jest diagnostą w zakresie stosowania skali NBAS — skala do oceny noworodków T. Brazeltona.

Za swoją pracę była wielokrotnie nagradzana: nagroda Ministra Pracy i Polityki Socjalnej za osiągnięcia w zakresie pomocy społecznej (1996 r.), nagroda Ministra Zdrowia "Zasłużony dla Służby Zdrowia"  za badania nad diagnostyką FAS w Polsce (2008 r.). Badania prowadzone wspólnie z prof. Andrzejem Urbanikiem, lekarzem radiologiem CM UJ w Krakowie.

Ukończyła socjologię na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego oraz szkołę terapii traumy Petera Levina – Somatic Experiencing. Zainteresowania zawodowe koncentruje wokół długofalowych skutków traumy, które zgłębiała również w ramach badań naukowych prowadzonych na Uniwersytecie Genewskim i w Światowej Organizacji Zdrowia w Szwajcarii. Jej prace dotyczyły funkcjonowania osób uzależnionych od alkoholu na rynku pracy. W tym obszarze odbywała także staże w Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie oraz w Londynie.

Od kilku lat rozwija i popularyzuje wiedzę na temat traumy wczesnodziecięcej w oparciu o Neurosekwencyjny Model Terapii Traumy dr. Bruce’a Perry’ego, współpracując bezpośrednio z jego twórcą. Ukończyła również Phase I Certification in the Neurosequential Model of Therapeutics© w ramach The Neurosequential Network. Prowadzi praktykę kliniczną w zakresie leczenia traumy, pracując z dorosłymi i młodzieżą.

Prowadzi też grupy terapeutyczne dla dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem traumy relacyjnej. Wspiera rodziny adopcyjne i zastępcze, a po wybuchu wojny w Ukrainie zaangażowała się w pomoc dzieciom – uchodźcom. W obszarze terapii traumy współpracuje z ośrodkami adopcyjnymi w Polsce, a także z PCPR i organizacjami pozarządowymi. Jest współzałożycielką Polskiego Instytutu Traumy.